دانشگاه شهید بهشتی چشم انداز مدیریت بازرگانی 2251-6050 24 64 2025 12 22 Developing an Indigenous Model of Organizational Entrepreneurship in Knowledge-Based Companies Using a Grounded Theory Approach تدوین مدل بومی کارآفرینی سازمانی در شرکتهای دانشبنیان با رویکرد نظریهپردازی دادهبنیاد 61 80 106827 10.48308/jbmp.2026.241472.1703 FA محمدعلی بگلری ‏گروه مدیریت و کارآفرینی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران 0000-0000-0000-0001 مهدی حسین پور گروه علوم میان رشته‌ای، دانشکده علوم و فناوری‌های راهبردی، دانشگاه رازی، ‏کرمانشاه، ایران 0000-0002-6800-402X پرویز ساکتی گروه مدیریت دولتی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران. محمد محمدنژاد گروه مهندسی صنایع، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران Journal Article 2025 09 10 Objectives: Organizational entrepreneurship represents a transformative approach that enables organizations to cultivate innovation, enhance competitiveness, and create sustainable value in knowledge-intensive environments. In the context of knowledge-based companies, which serve as critical engines for economic growth and technological advancement, organizational entrepreneurship becomes particularly vital for maintaining competitive advantage in rapidly evolving markets. These companies, characterized by their reliance on intellectual capital and technological innovation, require specialized entrepreneurial drivers that align with their unique operational dynamics and strategic objectives. The present study aims to develop a comprehensive, contextually relevant model of organizational entrepreneurship drivers specifically tailored to the needs and challenges of knowledge-based companies operating in emerging economies. Methods: This research employs a rigorous qualitative approach based on the Grounded Theory methodology, following the systematic coding procedures developed by Strauss and Corbin. The study population comprised 29 carefully selected participants, including senior academic experts specializing in entrepreneurship and innovation, experienced management consultants with proven track records in knowledge-based enterprises, and founders or senior executives of established knowledge-based companies in Kermanshah Province. The sampling strategy utilized purposive and snowball sampling techniques to ensure the inclusion of information-rich cases that could provide deep insights into the phenomenon under investigation. Data collection continued until theoretical saturation was achieved, ensuring comprehensive coverage of all relevant concepts and categories. The trustworthiness of the research was established through multiple validation strategies, including member checking, expert validation, and peer debriefing. For reliability assessment, inter-coder agreement was measured using Cohen’s Kappa coefficient, which yielded a robust value of 0.87, indicating strong reliability and consistency in the coding process. Findings: The analysis revealed a sophisticated multi-dimensional framework of organizational entrepreneurship drivers, organized into five interconnected dimensions: Causal Factors: The fundamental drivers initiating entrepreneurial activities include strategic leadership commitment, characterized by active top management support and visionary guidance; organizational architecture, featuring flexible structures and decentralized decision-making processes; and the knowledge ecosystem, encompassing open communication channels and systematic knowledge-sharing mechanisms. Contextual Factors: The environmental enablers comprise market dynamics and business environment conditions; technological infrastructure, including advanced information and communication technology systems; the financial ecosystem, involving accessible funding sources and investment opportunities; academic–industrial collaboration through interaction with educational and research institutions; and supportive government policies and regulatory frameworks. Intervening Factors: The mediating influences include organizational culture elements such as innovation climate and risk tolerance; structural characteristics involving hierarchy and coordination mechanisms; leadership styles and management approaches; resource configurations including human, financial, and technological assets; and stakeholder engagement strategies. Strategic Initiatives: The implementation approaches encompass strategic orientation through clear business strategies and competitive positioning; knowledge management systems facilitating organizational learning and capability development; and motivation structures including comprehensive reward and incentive systems aligned with entrepreneurial outcomes. Outcomes and Impacts: The resulting manifestations include cultural transformation toward an entrepreneurial mindset and behaviors; human capital development through employee empowerment and continuous training; innovation pipeline management via systematic project prioritization; and collaborative synergy through cross-functional integration and partnership development. Conclusion: The proposed model offers a holistic framework that captures the complex interplay of factors driving organizational entrepreneurship in knowledge-based companies. The research contributes significantly to both theoretical understanding and practical implementation by providing a structured approach to fostering entrepreneurial capabilities within knowledge-intensive organizations. The model emphasizes the importance of simultaneous attention to all identified dimensions and suggests that successful organizational entrepreneurship implementation requires strategic alignment across multiple organizational levels and functions. For practitioners, the study offers actionable insights for designing intervention strategies and development programs, while for researchers, it provides a foundation for further empirical validation and theoretical refinement in different contextual settings. هدف: کارآفرینی سازمانی، رویکردی تحول‌آفرین است که سازمان‌ها را قادر می‌سازد تا نوآوری را پرورش دهند، رقابت‌پذیری را افزایش دهند و ارزش پایدار در محیط‌های دانش‌محور ایجاد کنند. در زمینه شرکت‌های دانش‌بنیان که به عنوان موتورهای حیاتی برای رشد اقتصادی و پیشرفت فناوری عمل می‌کنند، کارآفرینی سازمانی به ویژه برای حفظ مزیت رقابتی در بازارهای به سرعت در حال تحول حیاتی می‌شود. این شرکت‌ها که با اتکا به سرمایه فکری و نوآوری فناوری مشخص می‌شوند، به محرک‌های کارآفرینی تخصصی نیاز دارند که با پویایی‌های عملیاتی منحصر به فرد و اهداف استراتژیک آنها همسو باشند. هدف مطالعه حاضر، توسعه یک مدل جامع و مرتبط با زمینه از محرک‌های کارآفرینی سازمانی است که به طور خاص متناسب با نیازها و چالش‌های شرکت‌های دانش‌بنیان فعال در اقتصادهای نوظهور باشد. روش‌ها: این پژوهش از یک رویکرد کیفی مبتنی بر روش‌شناسی نظریه داده‌بنیاد، با پیروی از رویه‌های کدگذاری نظام‌مند توسعه‌یافته توسط استراوس و کوربین، استفاده می‌کند. نمونه آماری پژوهش حاضر، 29 نفر از خبرگان دانشگاهی و کارشناسان و مدیران (مالکان) شرکت‌های دانش بنیان شهر کرمانشاه بود. استراتژی نمونه‌گیری از تکنیک‌های نمونه‌گیری هدفمند و گلوله برفی برای اطمینان از گنجاندن موارد غنی از اطلاعات که می‌توانند بینش عمیقی در مورد پدیده مورد بررسی ارائه دهند، استفاده کرد. گرد‌آوری داده‌ها تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت و پوشش جامعی از تمام مفاهیم و مقوله‌های مرتبط را تضمین کرد. روایی پژوهش از طریق استراتژی‌های اعتبارسنجی چندگانه، از جمله بررسی توسط اعضا، اعتبارسنجی توسط متخصصان و پرسش و پاسخ همتا، تعیین شد. برای ارزیابی قابلیت اطمینان، توافق بین کدگذاران با استفاده از ضریب کاپای کوهن اندازه‌گیری شد که مقدار قابل توجهی برابر با 87/0 را نشان داد که نشان‌دهنده قابلیت اطمینان و ثبات قوی در فرآیند کدگذاری است. یافته‌ها: این تجزیه و تحلیل، یک چارچوب چندبعدی پیچیده از محرک‌های کارآفرینی سازمانی را نشان داد که در پنج بعد به هم پیوسته سازماندهی شده است. عوامل علی که محرک‌های اساسی آغازگر فعالیت‌های کارآفرینی شامل تعهد رهبری استراتژیک که با حمایت فعال مدیریت ارشد و راهنمایی‌های چشم‌اندازگرا مشخص می‌شود؛ معماری سازمانی، که شامل ساختارهای انعطاف‌پذیر و فرآیندهای تصمیم‌گیری غیرمتمرکز است؛ و اکوسیستم دانش، که شامل کانال‌های ارتباطی باز و مکانیسم‌های اشتراک‌گذاری دانش سیستماتیک است. عوامل زمینه‌ای: عوامل محیطی شامل پویایی بازار و شرایط محیط کسب و کار؛ زیرساخت‌های فناوری، از جمله سیستم‌های پیشرفته فناوری اطلاعات و ارتباطات؛ اکوسیستم مالی، شامل منابع مالی قابل دسترس و فرصت‌های سرمایه‌گذاری؛ همکاری دانشگاهی-صنعتی از طریق تعامل با مؤسسات آموزشی و تحقیقاتی؛ و سیاست‌های حمایتی دولت و چارچوب‌های نظارتی. عوامل مداخله‌گر: تأثیرات واسطه‌ای شامل عناصر فرهنگ سازمانی مانند فضای نوآوری و تحمل ریسک؛ ویژگی‌های ساختاری شامل سلسله مراتب و مکانیسم‌های هماهنگی؛ سبک‌های رهبری و رویکردهای مدیریتی؛ پیکربندی منابع شامل دارایی‌های انسانی، مالی و فناوری؛ و استراتژی‌های تعامل با ذینفعان است. راهبردها: رویکردهای پیاده‌سازی شامل جهت‌گیری راهبردی از طریق استراتژی کسب و کار و موقعیت‌یابی رقابتی؛ سیستم‌های مدیریت دانش تسهیل‌کننده یادگیری سازمانی و توسعه قابلیت‌ها؛ و ساختارهای انگیزشی شامل نظام پاداش و تشویق جامع همسو با نتایج کارآفرینی است. پیامدها: جلوه‌های حاصل شامل تحول فرهنگی به سمت ذهنیت و رفتارهای کارآفرینانه؛ توسعه سرمایه انسانی از طریق توانمندسازی کارکنان و آموزش مداوم؛ مدیریت نوآوری از طریق اولویت‌بندی پروژه؛ و هم‌افزایی مشارکتی از طریق ادغام بین بخشی و توسعه مشارکت است. نتیجه‌گیری: مدل پیشنهادی یک مدل جامع ارائه می‌دهد که تعامل پیچیده عوامل محرک کارآفرینی سازمانی در شرکت‌های دانش‌بنیان را در بر می‌گیرد. این پژوهش با ارائه یک رویکرد ساختاریافته برای پرورش قابلیت‌های کارآفرینی در سازمان‌های دانش‌بنیان، به طور قابل توجهی به درک نظری و اجرای عملی کمک می‌کند. این مدل بر اهمیت توجه همزمان به تمام ابعاد شناسایی شده تأکید می‌کند و نشان می‌دهد که اجرای موفق کارآفرینی سازمانی نیازمند هماهنگی راهبردی در سطوح و کارکردهای مختلف سازمانی است. برای متخصصان، این پژوهش بینش‌های عملی برای طراحی راهبرد‌های مداخله و برنامه‌های توسعه ارائه می‌دهد، در حالی که برای پژوهشگران، پایه‌ای برای اعتبارسنجی تجربی بیشتر و اصلاح نظری در محیط‌های مختلف فراهم می‌کند

https://jbmp.sbu.ac.ir/article_106827_d6300e9e54ed59aafd647a0bbc05b6f3.pdf